Elk schip dat in de eerste eeuwen voor Christus de haven van Alexandrië binnenvoer, moest alle papyrusrollen die aan boord waren onmiddellijk afgeven. Pas als kopiisten van de Bibliotheek van Alexandrië de inhoud hadden overgeschreven, kreeg het schip de boekrollen terug. Dat wil zeggen: het schip kreeg de kopieën – de bibliotheek hield de originelen.…
Ze zeggen dat het nieuwe land waar iemand woont, zijn spoor nalaat en iemand verandert. Zal er nu een verschil zijn tussen jullie Oekraïense vluchtelingen als jullie naar huis terugkeren? – vragen Nederlanders die ik ken. En inderdaad, Duitse Oekraïners houden van orde, Franse Oekraïners zijn nog grotere snobs geworden, Spaanse Oekraïners kunnen nu niet…
Ria’s minnaars waren er weer. Ik rook hen meteen. En niet alleen hun nasleep, die me al zo vaak had misleid. De mannen kondigden zich nooit van tevoren aan en vertrokken klokslag middernacht weer, maar soms als ik na het stappen de half geverfde hal binnenkwam, stond er een bierflesje op het dressoir en walmden…
Deze maand essays van Marijke van Dorst en Aron Groot over respectievelijk K.L. Poll & Dirkje Kuik en het Hollands Maandblad-archief. Kort proza van Merijn de Boer, Eva Gabriela, Max van Zon, Lotje Steins Bisschop, Robin van Ommen en Ilse Elisabeth Kaljouw & poëzie van Daria Lysenko en Yarina Chornohuz.
Prachtig geïllustreerd door Frank Dam!
Lees literatuur, lees Hollands Maandblad!
Bij de tramhalte voor de kathedraal van Sevilla staat een dwerg. Rode pantalon en een T-shirt met daarop verticaal in koeienletters EXPO. Even verderop, bij de Calle Sierpes (Slangenstraat), gaat een enthousiast clubje jonge priesters op de foto met het borstbeeld van Cervantes. Ik ben naar Sevilla gevlogen, ja, net als Don Quichot op zoek…
Steun cultuur, steun Hollands Maandblad!
Een essay in het kader van de wooncrisis – aanbevolen voor het komende kabinet!
17 januari jl. werden in De Balie te Amsterdam de jaarlijkse Hollands Maandblad Schrijversbeurzen uitgereikt door de redactieraad. Dit jaar waren het de volgende auteurs: – Derko Laan (proza) – Patrizia Vespa (poëzie) – Koen Schouwenburg (essayistiek)
Alhoewel ik me nog drie veilige jaren onder de gemiddelde levensverwachting van mannen (hier is een genderneutrale benaming niet gepast) in Nederland bevind, mag ik mezelf gelukkig prijzen dat ik die leeftijd überhaupt wist te bereiken. Ettelijke malen al ben ik aan dodelijke ongevallen ontsnapt. Voordat u denkt: wie niet? Lees en huiver, hier is…
Hartranden doorzichtige banden en eentje breekt als een bh van de markt het hangt erom wie valt wie praat wie staat wie haalt zich open aan de randen van het spel wie gokt op de tien en wie telt de kaarten wie rekent op de koning wie kan het beste jagen wie niet weg is…
In Eindhoven stappen we in een roze Airbus die ons naar Belgrado vliegt. Ik ben uitgenodigd voor het Kikinda Short Story Festival, dat behalve in de hoofdstad plaatsvindt in een vergeten gehucht op de grens met Roemenië en Hongarije. Het festival is in augustus 2013 maar al in november 2012 krijg ik de uitnodiging. Ik…