Essay

Nog even over Oroppa

In het Nederlandse literaire landschap zijn romans van schrijvers met een biculturele achtergrond inmiddels een vertrouwd verschijnsel. Zij beschrijven hun eigen, voor westerse lezers onbekende, exotische en vaak schrijnende ervaringen. Laatst vroeg iemand me of ik enig idee had waarom romans van schrijvers met wortels in Marokko en Turkije vaak zo lijvig zijn. Daarmee doelde…

Poëzie

Na jaren weer eens met mij

Ik ben na halfslachtig verweer ingelijfd bij de bedaarden, stem, eerlijk waar, CDA, maak groepsreizen, Boedapest, Praag, ben getrouwd, bij de Rotary, ridder en stoei wat met mijn stamboom. Gewoon om leuk te zijn soms vervorm ik groepjes woorden: moolkeesjes, machtig prooi, scheten wat de Schot paft – lach je tenminste nog eens. Naar niets…

Proza

Gelijkspel bestond niet

Kumar rook naar kokos. Ooit leek hij op jou. Zijn haar te lang voor een jongen, zijn spijkerbroeken wijd en laag. In de klas lette hij nooit op, in de pauze viel hij vaak. Hij had schaafwonden op zijn ellebogen, onderarmen, blauwe plekken in zijn nek, een litteken wit en kronkelig tussen zijn slaap en…

  • April-nummer

    Deze maand essays van Maarten Westerveen over FC Köln en Margriet de Koning Gans over Oroppa. Kort proza van Sarah Andrea Desplenter, Levi Jacobs en Marcelle Stoutjesdijk, en poëzie van Lena Claessen en Anton Korteweg.

    Met fraaie tekeningen van Berry de Haas!

redactioneel

Deze maand

Op een middag in Sevilla had ik een meisje zien lopen in een T-shirt met op de achterkant ‘God is so much bigger…’, daaronder onder andere ‘than your pain’. De rest waar God boven uittorent? Helaas niet kunnen lezen. Is God dus ook groter dan de pijn van anderen? Vóór El Corte Inglés, een warenhuis,…

Uit het archief

Essay

Er komt helemaal wel een Brexit

Zoals de dokter vroeger tegen zwangeren zei dat de aanstaande boreling een jongetje zou worden en dan in zijn boekje opschreef: ‘meisje’, zo voel ik me over mijn voorspelling over de Brexit. In het Hollands Maandblad van februari 2017 schreef ik namelijk dat die geen doorgang zou vinden. Drie jaar verder denk ik – haast…

Poëzie

Burn-out

I De steiger is een T-splitsing op het water, je hebt blauwe wangen van het wachten. Je spaart je krachten, je wil transformeren naar een zeemeermin. Bij clownvissen is het vrouwtje de grootste vis, sterft ze, dan verandert het een-na-grootste mannetje van geslacht. Uit een verloren arm groeit een zeester zijn lichaam terug, hij leeft…

Proza

Vier Zeer Korte Verhalen

DUISTERNIS De zwijgende jongen, van wie ik niet weet hoe het zit met al die vrouwen in de duisternis, de kronkelende stegen. Het roken van sigaretten, het stofzuigen in het nette huis, de sleutels voor de meisjes die het werk doen. Wie kan ik vertrouwen, wie moet ik volgen met mijn halve oog. De jongen,…