Essay

Nog even over Oroppa

In het Nederlandse literaire landschap zijn romans van schrijvers met een biculturele achtergrond inmiddels een vertrouwd verschijnsel. Zij beschrijven hun eigen, voor westerse lezers onbekende, exotische en vaak schrijnende ervaringen. Laatst vroeg iemand me of ik enig idee had waarom romans van schrijvers met wortels in Marokko en Turkije vaak zo lijvig zijn. Daarmee doelde…

Poëzie

Na jaren weer eens met mij

Ik ben na halfslachtig verweer ingelijfd bij de bedaarden, stem, eerlijk waar, CDA, maak groepsreizen, Boedapest, Praag, ben getrouwd, bij de Rotary, ridder en stoei wat met mijn stamboom. Gewoon om leuk te zijn soms vervorm ik groepjes woorden: moolkeesjes, machtig prooi, scheten wat de Schot paft – lach je tenminste nog eens. Naar niets…

Proza

Gelijkspel bestond niet

Kumar rook naar kokos. Ooit leek hij op jou. Zijn haar te lang voor een jongen, zijn spijkerbroeken wijd en laag. In de klas lette hij nooit op, in de pauze viel hij vaak. Hij had schaafwonden op zijn ellebogen, onderarmen, blauwe plekken in zijn nek, een litteken wit en kronkelig tussen zijn slaap en…

  • April-nummer

    Deze maand essays van Maarten Westerveen over FC Köln en Margriet de Koning Gans over Oroppa. Kort proza van Sarah Andrea Desplenter, Levi Jacobs en Marcelle Stoutjesdijk, en poëzie van Lena Claessen en Anton Korteweg.

    Met fraaie tekeningen van Berry de Haas!

redactioneel

Deze maand

Op een middag in Sevilla had ik een meisje zien lopen in een T-shirt met op de achterkant ‘God is so much bigger…’, daaronder onder andere ‘than your pain’. De rest waar God boven uittorent? Helaas niet kunnen lezen. Is God dus ook groter dan de pijn van anderen? Vóór El Corte Inglés, een warenhuis,…

Uit het archief

Essay

Apengeluk en rake schatters

Het is een van de zonderlinge aspecten van onze tijd dat het toelichting behoeft wanneer je vaststelt dat taal een belangrijk onderdeel vormt van het culturele erfgoed. Zo is er de afgelopen tijd heel wat te doen geweest over het groeiende aandeel van Engelstalig onderwijs aan de Nederlandse universiteiten en hogescholen. Nog in juni 2018…

Poëzie

Blauwe sonnetten

I alleen de blauwe man aan de wand zwijgt zijn oren groeien naar het licht net als de mijne ik pak zijn randen zie hem fronsen bij de warmte van mijn handen hij vergrijpt zich aan een kleddernatte bar van drank of zweet ik zie het niet maar mijn kussen is net zo doorweekt misschien…

Proza

5

‘Bert & Ernie mogen ook uit,’ zei de assistent, een breedgeschouderde jongen met een rokersadem. ‘Geinig, waar koopt u die?’ Hij nam mijn onderbroek in ontvangst. ‘Oké, neem plaats. Gaat het? Lukt het met die steunen?’ De oxazepam maakte loom en saboteerde mijn bewegingen. Voorzichtig liet ik me in de stoel zakken. De specialist kwam…