De tijd van de wereld is er één die aan ons voorbij stroomt. Hij brengt ons de seizoenen en het ritme van het jaar. Dat is niet de tijd waaraan we gewend zijn, waar we het meestal over hebben. Dat is de kloktijd. Al duizenden jaren proberen mensen tijd te vangen met klokken. Van Chinese…
De eerste druppels joegen ons naar huis samen met de laatste ramptoeristen en de valse priesters en profeten in clownskostuums op ezeltjes zwikkend door hun hoeven De wolken waren al van inkt, Oost-Indisch, en zo duister als nooit eerder een eclips we hadden geen enkele eetlust meer we braken het brood – we proefden mensenvlees…
Voor de rode vogel, die buiten de witte jurk zong en van wie ze de vleugels braken als straf. Op een zomervakantiedag in mijn tienerjaren verliet Izzat Bata zijn huis en kwam vóór de ochtendoproep voor het gebed, rond vier uur ’s ochtends, naar mijn huis. De dorpelingen hadden hem de bijnaam ‘Bata’ gegeven, omdat…
Deze maand essays van Susanna Bloem over tijd, psychisch lijden en muziek en Rien Fraanje over Anil Ramdas. Kort proza van Mostafa Elabbasy, Megan van Kessel, Thomas Heerma van Voss, Frouke Arns en Kerim Göçmen. Poëzie van Iris Le Rütte, Paul Gellings, Patrizia Vespa en Sjef Welling.
Fraai geïllustreerd door Anne Semler!
Lees literatuur, lees Hollands Maandblad!
Medemenselijkheid en gemeenschapszin, pakweg beschaving, schuilt in de koffieprijs. In Zuid-Spanje kost een kopje koffie in het café rond de € 1,50. Ik weiger Nederland een fatsoenlijk land te noemen tot koffie daar voor rond € 2,50 wordt geschonken. Behoeftige mensen, tevens aan lager wal geraakte, vereenzaamde poëten, zijn ook mensen die je nodig hebt…
Steun cultuur, steun Hollands Maandblad!
Een essay in het kader van de wooncrisis – aanbevolen voor het komende kabinet!
17 januari jl. werden in De Balie te Amsterdam de jaarlijkse Hollands Maandblad Schrijversbeurzen uitgereikt door de redactieraad. Dit jaar waren het de volgende auteurs: – Derko Laan (proza) – Patrizia Vespa (poëzie) – Koen Schouwenburg (essayistiek)
Renate is vierendertig en uitgekeken op de grote stad: ze is moe, ze wil rust. Amsterdam voelt overbevolkt aan. Ze wil haar ogen ‘uit kunnen rekken en ze niet meteen op muren laten stoten, dat is net zo slecht voor ze als ingesnoerde voetjes voor Chinese dames’.1 Overgevoelig voor het stedelijk kabaal stopt ze, ook…
Stukken brokkelen van me af gaan niet terug naar waar ze vandaan komen, ze dringen de wijnrode mond binnen van een kosmisch wezen, worden onderdeel van de horror die je normaal gesproken alleen met een medium vindt Zijn adem ruikt naar honger een stroperige nachtterreur in de vorm van dampkring Mijn stukken blijven zweven in…
DIT IS HOE DE MAGIE WERKT #1 Gooi twee eieren in een kom – liefst een grote van metaal, geen plastic. Griesmeel erbij en even kloppen met een garde. Dan suiker, karnemelk en olie. Weer kloppen. Kokossnippers en vanillesuiker toevoegen en flink mixen. Giet het mengsel in een ingevette bakvorm. Ik gebruik een oudroze die…