Essay

Nog even over Oroppa

In het Nederlandse literaire landschap zijn romans van schrijvers met een biculturele achtergrond inmiddels een vertrouwd verschijnsel. Zij beschrijven hun eigen, voor westerse lezers onbekende, exotische en vaak schrijnende ervaringen. Laatst vroeg iemand me of ik enig idee had waarom romans van schrijvers met wortels in Marokko en Turkije vaak zo lijvig zijn. Daarmee doelde…

Poëzie

Na jaren weer eens met mij

Ik ben na halfslachtig verweer ingelijfd bij de bedaarden, stem, eerlijk waar, CDA, maak groepsreizen, Boedapest, Praag, ben getrouwd, bij de Rotary, ridder en stoei wat met mijn stamboom. Gewoon om leuk te zijn soms vervorm ik groepjes woorden: moolkeesjes, machtig prooi, scheten wat de Schot paft – lach je tenminste nog eens. Naar niets…

Proza

Gelijkspel bestond niet

Kumar rook naar kokos. Ooit leek hij op jou. Zijn haar te lang voor een jongen, zijn spijkerbroeken wijd en laag. In de klas lette hij nooit op, in de pauze viel hij vaak. Hij had schaafwonden op zijn ellebogen, onderarmen, blauwe plekken in zijn nek, een litteken wit en kronkelig tussen zijn slaap en…

  • April-nummer

    Deze maand essays van Maarten Westerveen over FC Köln en Margriet de Koning Gans over Oroppa. Kort proza van Sarah Andrea Desplenter, Levi Jacobs en Marcelle Stoutjesdijk, en poëzie van Lena Claessen en Anton Korteweg.

    Met fraaie tekeningen van Berry de Haas!

redactioneel

Deze maand

Op een middag in Sevilla had ik een meisje zien lopen in een T-shirt met op de achterkant ‘God is so much bigger…’, daaronder onder andere ‘than your pain’. De rest waar God boven uittorent? Helaas niet kunnen lezen. Is God dus ook groter dan de pijn van anderen? Vóór El Corte Inglés, een warenhuis,…

Uit het archief

Essay

Structureel geweld?

Dat ‘grote, alomvattende, historische onderzoek’ naar het Nederlandse militaire optreden in Indonesië in de jaren 1945 tot 1950 gaat er dus toch komen. Het onderzoek mag vier jaar duren en de regering heeft 4,1 miljoen euro uitgetrokken voor de drie instituten die het project gaan uitvoeren: het Nederlands Instituut voor Oorlogsdocumentatie (NIOD), het Koninklijk Instituut…

Poëzie

Gedichten

op een dag valt een lach mijn gezicht aan met de zekerheid van een intentieverklaring het is dezelfde dag waarop iedereen tegelijk de steunkousen van de toekomst optrekt geen wonder dat ze niet zelfstandig op kon staan maar daar staat ze op een dag zijn de museums de straat en de straat de museums op…

Proza

Docent

Van poëzie wist ik niets. Ik kreeg als docent Wim Brands. Die kende ik van gezicht, hij woonde bij mij in de buurt en ik zag hem weleens de hond uitlaten. Bij de boekhandel waar ik kwam, hield hij met de boekhandelaren onderhoudende gesprekken die ik afluisterde. Hij leek me wel sympathiek. Mijn klasgenoten van de Schrijversvakschool waren nogal…