Essay

Wij zijn mét jou

De tijd van de wereld is er één die aan ons voorbij stroomt. Hij brengt ons de seizoenen en het ritme van het jaar. Dat is niet de tijd waaraan we gewend zijn, waar we het meestal over hebben. Dat is de kloktijd. Al duizenden jaren proberen mensen tijd te vangen met klokken. Van Chinese…

Poëzie

Na Golgotha

De eerste druppels joegen ons naar huis samen met de laatste ramptoeristen en de valse priesters en profeten in clownskostuums op ezeltjes zwikkend door hun hoeven De wolken waren al van inkt, Oost-Indisch, en zo duister als nooit eerder een eclips we hadden geen enkele eetlust meer we braken het brood – we proefden mensenvlees…

Proza

Het rode musje

Voor de rode vogel, die buiten de witte jurk zong en van wie ze de vleugels braken als straf. Op een zomervakantiedag in mijn tienerjaren verliet Izzat Bata zijn huis en kwam vóór de ochtendoproep voor het gebed, rond vier uur ’s ochtends, naar mijn huis. De dorpelingen hadden hem de bijnaam ‘Bata’ gegeven, omdat…

  • Maart-nummer

    Deze maand essays van Susanna Bloem over tijd, psychisch lijden en muziek en Rien Fraanje over Anil Ramdas. Kort proza van Mostafa Elabbasy, Megan van Kessel, Thomas Heerma van Voss, Frouke Arns en Kerim Göçmen. Poëzie van Iris Le Rütte, Paul Gellings, Patrizia Vespa en Sjef Welling.

    Fraai geïllustreerd door Anne Semler!

redactioneel

Deze maand

Medemenselijkheid en gemeenschapszin, pakweg beschaving, schuilt in de koffieprijs. In Zuid-Spanje kost een kopje koffie in het café rond de € 1,50. Ik weiger Nederland een fatsoenlijk land te noemen tot koffie daar voor rond € 2,50 wordt geschonken. Behoeftige mensen, tevens aan lager wal geraakte, vereenzaamde poëten, zijn ook mensen die je nodig hebt…

Uit het archief

Essay

De duivel op mijn schouder

‘Het zit u niet mee, meneer Druppers.’ De mevrouw aan de andere kant van de tafel meende het. Zij is mijn bedrijfsarts. De afgelopen maanden moest ik mij periodiek bij haar melden en inmiddels zijn wij goede bekenden van elkaar. Vier jaar geleden startte een periode met sterfgevallen en allerlei noodlottige zaken binnen mijn directe…

Poëzie

Gedichten

Hartranden doorzichtige banden en eentje breekt als een bh van de markt het hangt erom wie valt wie praat wie staat wie haalt zich open aan de randen van het spel wie gokt op de tien en wie telt de kaarten wie rekent op de koning wie kan het beste jagen wie niet weg is…

Proza

Fijnproever

‘Sonderlinghe cussen sijn viere: Cussen van moeder, cussen van lieve, Cussen van peise, cussen van grieve’ Anoniem (ca. 1350) Voor de laatste dag van 1993 kondigde de VARA geen oudejaarsconference aan, maar een avondvullende show van Paul de Leeuw. Ik las dat bericht in de televisiegids en barstte bijna in tranen uit. Niemand – zelfs…