Essay

Het Haydnpad

Als u Amsterdam een beetje kent, dan weet u dat er een Beethovenstraat, een Bachstraat en een Mozartkade bestaan. Behalve de Bachstraat is er ook een Bachplein en er is zelfs een Beethovenplein (dat wist u vast niet). Maar kent u ook de Haydnstraat, het Haydnplein of de Haydnkade? Nee, die kent u niet, want…

Proza

Een geslaagde verjaardag

And you can never get it spotless When there’s dirt beneath the dirt – Arctic Monkeys Vrijdagavond belde Sonja’s moeder, Els, op om te vragen of Jennifer wel gevraagd was om haar menu door te geven aan Christine – de telefoon stond op luidspreker. Zo moet ik dit verslag beginnen. Veel namen en veel gedoe.…

  • Mei-nummer

    Deze maand poëzie van Dara Bazelet, Carina van der Walt, Julia Jacobs en Hannie Groen. Proza van Jan-Willem Dijk, Delphine Lecompte, Derko Laan, Tara Koopman en Pieter Drift. Tevens een essay van Arno Kramer over Seamus Heaney, en Jan R. Magnus over Haydn in het Amsterdamse stratenplan.

    Mét diervriendelijke tekeningen van Elise van Iterson! 

redactioneel

Deze maand

Slingerend door Ronda naar het hotel van Rilke – dit jaar honderd jaar geleden overleden – ontwaar ik parkeergarage Parking Poeta Rilke. Het blijkt de Avenida del Poeta Rilke te zijn. Net of mijn vader, die diens woonplaatsen afging, me door dit heerlijke bergstadje leidt. Sevilla vonden mijn ouders niet geweldig, in Ronda was het…

Uit het archief

Essay

Caesar in Amerika

In 2026 vieren de Verenigde Staten hun 250-jarig bestaan. Op 4 juli 1776 werd de Amerikaanse Onafhankelijkheidsverklaring aangenomen, met de 33-jarige Thomas Jefferson als hoofdauteur. Hij had 1340 woorden nodig, maar het draait vooral om deze ene zin: ‘De geschiedenis van de huidige koning van Groot-Brittannië is een geschiedenis van herhaalde misstanden en usurpaties, die…

Poëzie

Gedichten

Er was een herfst in je aangebroken – je haren lieten los als vallend blad, de wind waaide steeds nauwer om je heen, het donker viel steeds vroeger voor je ogen.…

Proza

Buitenspel

Het voorstel viel voor iedereen precies in een vrije week en om de een of andere reden hadden we allemaal ja gezegd. Zelfs Annabel. ‘Ik kan niet geloven dat ik dit doe.’ We stonden voor de gate en ze loerde met onverholen minachting naar het vliegtuig – als machines konden voelen – en keek daarna…