Essay

Nog even over Oroppa

In het Nederlandse literaire landschap zijn romans van schrijvers met een biculturele achtergrond inmiddels een vertrouwd verschijnsel. Zij beschrijven hun eigen, voor westerse lezers onbekende, exotische en vaak schrijnende ervaringen. Laatst vroeg iemand me of ik enig idee had waarom romans van schrijvers met wortels in Marokko en Turkije vaak zo lijvig zijn. Daarmee doelde…

Poëzie

Na jaren weer eens met mij

Ik ben na halfslachtig verweer ingelijfd bij de bedaarden, stem, eerlijk waar, CDA, maak groepsreizen, Boedapest, Praag, ben getrouwd, bij de Rotary, ridder en stoei wat met mijn stamboom. Gewoon om leuk te zijn soms vervorm ik groepjes woorden: moolkeesjes, machtig prooi, scheten wat de Schot paft – lach je tenminste nog eens. Naar niets…

Proza

Gelijkspel bestond niet

Kumar rook naar kokos. Ooit leek hij op jou. Zijn haar te lang voor een jongen, zijn spijkerbroeken wijd en laag. In de klas lette hij nooit op, in de pauze viel hij vaak. Hij had schaafwonden op zijn ellebogen, onderarmen, blauwe plekken in zijn nek, een litteken wit en kronkelig tussen zijn slaap en…

  • April-nummer

    Deze maand essays van Maarten Westerveen over FC Köln en Margriet de Koning Gans over Oroppa. Kort proza van Sarah Andrea Desplenter, Levi Jacobs en Marcelle Stoutjesdijk, en poëzie van Lena Claessen en Anton Korteweg.

    Met fraaie tekeningen van Berry de Haas!

redactioneel

Deze maand

Op een middag in Sevilla had ik een meisje zien lopen in een T-shirt met op de achterkant ‘God is so much bigger…’, daaronder onder andere ‘than your pain’. De rest waar God boven uittorent? Helaas niet kunnen lezen. Is God dus ook groter dan de pijn van anderen? Vóór El Corte Inglés, een warenhuis,…

Uit het archief

Essay

Ik leef

Stilte. Vrouw met ogen dicht. Zegt: Moment voor moment wordt iets ontrafeld. Iets dat niemand nog weet. Muziek. Beeld van een versneld ronddraaiende aardbol: zonlicht dat zich verplaatst, de schaduw van de nacht. Een magisch schouwspel met bijna 8 miljard bezoekers. Sommigen slapen. De maan trekt over hun ademende lichamen. Anderen zijn wakker. Iemand staat…

Poëzie

Gedichten

heugen er zijn twee soorten huivering de eerste is die aan het eind van de zomer verwekt door een koude kreukel in de lucht en je dat ook subiet in de gaten hebt hij kruipt niet ongemerkt in je huid zoals de kleur van de herfst dat wel kan in je ooghoeken je het rood…

Proza

Zes zeer korte verhalen

ATLETEN Het hondje dat hier logeert is zeven jaar geleden geïmporteerd uit Spanje. Het had een zwierige Iberische naam, maar toen de kinderen op Schiphol zagen hoe klein het was, gaven ze het de naam Besje. Ik ken mensen die verontwaardigd zijn dat het hondje niet gekend is in deze beslissing. Ze vinden ook dat…