Essay

Van A.I. naar Artistieke Intelligentie

Vrienden uit de consultancy gebruiken het elke dag, voor iedere mail: AI. ‘Het fijne is dat ik de brij in mijn hoofd zonder na te denken neertyp en dat AI er vervolgens een samenhangend geheel van maakt’, zegt zo iemand. Dat is het grote voordeel van AI of kunstmatige intelligentie: snelheid verhogen en efficiëntie. Toen…

Proza

Letters Zijn Mijn Vrienden

De vrouw die aan het woord is, loopt door een ziekenhuiskamer. Ze is schrijfster en heeft een hersenbloeding gehad. Ze weet niet of ze nu aan het werk is en een boek schrijft of dat het de realiteit is. Ook weet ze dus niet of ze Pascalle fantaseert of dat zij er echt is. LAURIE…

  • Zomernummer

    Deze zomer een theaterspecial onder gastredactie van Don Duyns!

    Met toneelteksten van Maria Goos, Aska Hayakawa en Vlada Darenenkova, proza van Fester Vogels, poëzie van Asmae Amaddaou, Ko van den Bosch, Virág Szirony en Captain Beefheart & essays van Gerardjan Rijnders, Nina van Tongeren, Luuk Imhann, Bas Belleman, Bibi Roos en Sebbe Poll.

    Met fijne tekeningen van Sarah Jonker!

redactioneel

Deze maand

Ik zit aan het sterfbed van mijn moeder, in het dorp Huizen. Terwijl haar ademhaling regelmatig en rustig is, lees ik in de biografie van Harry Thompson over Hergé en Kuifje: ‘Despite all these enticing ingredients, however, there is something disappointing overall about The Broken Ear’. Ik raak zo verdiept in de avonturen van de…

Uit het archief

Essay

Vaders en zonen nu

Soms leidt een tekst van een Franse filosoof toch nog tot interessante vragen. Dat geldt ook voor het essay ‘Postface; Le malaise des fils dans la “civilisation” contemporaine’ van Alain Badiou dat hij in 2010 publiceerde als nawoord in de bundel Anthropologie de la guerre waarin enkele teksten van Sigmund Freud werden verzameld. In zijn…

Poëzie

Gedichten

vroeger gingen we samen varen op de Kleine Poel dronken stiekem bier en speelden spellen waarvan we de regels zelf bepaalden…

Proza

Ruimtepuin

Daar is het begonnen, diep in de nacht, toen hij het zwarte gras overstak. Zijn handen vol – shag, bier, een wijnglas bijna even donker als het gras. Hij naderde als een gedoofde ster, die zojuist nog had geschenen, daar ergens achterin, ergens aan de rand van het terrein waar een hoog hek onze wereld…