Essay

Nog even over Oroppa

In het Nederlandse literaire landschap zijn romans van schrijvers met een biculturele achtergrond inmiddels een vertrouwd verschijnsel. Zij beschrijven hun eigen, voor westerse lezers onbekende, exotische en vaak schrijnende ervaringen. Laatst vroeg iemand me of ik enig idee had waarom romans van schrijvers met wortels in Marokko en Turkije vaak zo lijvig zijn. Daarmee doelde…

Poëzie

Na jaren weer eens met mij

Ik ben na halfslachtig verweer ingelijfd bij de bedaarden, stem, eerlijk waar, CDA, maak groepsreizen, Boedapest, Praag, ben getrouwd, bij de Rotary, ridder en stoei wat met mijn stamboom. Gewoon om leuk te zijn soms vervorm ik groepjes woorden: moolkeesjes, machtig prooi, scheten wat de Schot paft – lach je tenminste nog eens. Naar niets…

Proza

Gelijkspel bestond niet

Kumar rook naar kokos. Ooit leek hij op jou. Zijn haar te lang voor een jongen, zijn spijkerbroeken wijd en laag. In de klas lette hij nooit op, in de pauze viel hij vaak. Hij had schaafwonden op zijn ellebogen, onderarmen, blauwe plekken in zijn nek, een litteken wit en kronkelig tussen zijn slaap en…

  • April-nummer

    Deze maand essays van Maarten Westerveen over FC Köln en Margriet de Koning Gans over Oroppa. Kort proza van Sarah Andrea Desplenter, Levi Jacobs en Marcelle Stoutjesdijk, en poëzie van Lena Claessen en Anton Korteweg.

    Met fraaie tekeningen van Berry de Haas!

redactioneel

Deze maand

Op een middag in Sevilla had ik een meisje zien lopen in een T-shirt met op de achterkant ‘God is so much bigger…’, daaronder onder andere ‘than your pain’. De rest waar God boven uittorent? Helaas niet kunnen lezen. Is God dus ook groter dan de pijn van anderen? Vóór El Corte Inglés, een warenhuis,…

Uit het archief

Essay

Deze maand

‘Dankbaarheid zijn we verschuldigd aan u, de lezer, onze abonnee, die ons met uw abonnement ondersteunt. En ook al leest u het niet altijd van kaft tot kaft, u ondersteunt cultuur! Wilt u zelfs iets meer doen? Geef een abonnement cadeau of schenk een meerjarige bijdrage. Samen kunnen we gesterkt dit nieuwe tijdperk binnentreden.’ Met…

Poëzie

mens geweest

naakt ligt daar de oude bioloog de tijd heeft aan zijn doffe vlees gegeten zijn bed kraakt, zijn botten houden zijn huid als tentstokken omhoog nog even denkt hij aan warme paarden troostkonijnen, zwamdraden, vispluis de gehele aapheid ik ben aangekleed geweest denkt hij ik ben een mens geweest toen er nog goden leefden op…

Proza

Traagschuim

Slaperig ga ik naar beneden. De nacht is amper halverwege. In het donker stommel ik door de hal en de woonkamer, van alle kanten bekeken door de rode ogen van stekkerdozen. In mijn borstkas tikt een geigerteller die radioactief gebied nadert. Ver geraak ik niet. Tussen de televisie en de keukendeur houden mijn benen het…