Essay

Wij zijn mét jou

De tijd van de wereld is er één die aan ons voorbij stroomt. Hij brengt ons de seizoenen en het ritme van het jaar. Dat is niet de tijd waaraan we gewend zijn, waar we het meestal over hebben. Dat is de kloktijd. Al duizenden jaren proberen mensen tijd te vangen met klokken. Van Chinese…

Poëzie

Na Golgotha

De eerste druppels joegen ons naar huis samen met de laatste ramptoeristen en de valse priesters en profeten in clownskostuums op ezeltjes zwikkend door hun hoeven De wolken waren al van inkt, Oost-Indisch, en zo duister als nooit eerder een eclips we hadden geen enkele eetlust meer we braken het brood – we proefden mensenvlees…

Proza

Het rode musje

Voor de rode vogel, die buiten de witte jurk zong en van wie ze de vleugels braken als straf. Op een zomervakantiedag in mijn tienerjaren verliet Izzat Bata zijn huis en kwam vóór de ochtendoproep voor het gebed, rond vier uur ’s ochtends, naar mijn huis. De dorpelingen hadden hem de bijnaam ‘Bata’ gegeven, omdat…

  • Maart-nummer

    Deze maand essays van Susanna Bloem over tijd, psychisch lijden en muziek en Rien Fraanje over Anil Ramdas. Kort proza van Mostafa Elabbasy, Megan van Kessel, Thomas Heerma van Voss, Frouke Arns en Kerim Göçmen. Poëzie van Iris Le Rütte, Paul Gellings, Patrizia Vespa en Sjef Welling.

    Fraai geïllustreerd door Anne Semler!

redactioneel

Deze maand

Medemenselijkheid en gemeenschapszin, pakweg beschaving, schuilt in de koffieprijs. In Zuid-Spanje kost een kopje koffie in het café rond de € 1,50. Ik weiger Nederland een fatsoenlijk land te noemen tot koffie daar voor rond € 2,50 wordt geschonken. Behoeftige mensen, tevens aan lager wal geraakte, vereenzaamde poëten, zijn ook mensen die je nodig hebt…

Uit het archief

Essay

De grote verhuftering

In het licht van de koplampen zag ik de knaap al uit de meute springen. Het leek er niet op dat hij ons gelukkig nieuwjaar kwam wensen. Een stuk vonkend vuurwerk vloog naar ons dienstvoertuig, stuiterde op de motorkap en bleef haken achter de ruitenwisser. In een reflex probeerde ik de ruitenwisser nog aan te…

Poëzie

Niet per se

Niet per se een cantate of koraal de regenboog van de herfsttooi of het geëigende vertoon van stoffensnit niet per se de praal van het schransmaal maar het onopgemerkte, het vege teken het zachte steken van schemerlicht kalenders die vergeefs om namen smeken geroezemoes in een trein, ongericht. Niet per se het samenspel van krachten…

Proza

Vier Zeer Korte Verhalen

DUISTERNIS De zwijgende jongen, van wie ik niet weet hoe het zit met al die vrouwen in de duisternis, de kronkelende stegen. Het roken van sigaretten, het stofzuigen in het nette huis, de sleutels voor de meisjes die het werk doen. Wie kan ik vertrouwen, wie moet ik volgen met mijn halve oog. De jongen,…