Elk schip dat in de eerste eeuwen voor Christus de haven van Alexandrië binnenvoer, moest alle papyrusrollen die aan boord waren onmiddellijk afgeven. Pas als kopiisten van de Bibliotheek van Alexandrië de inhoud hadden overgeschreven, kreeg het schip de boekrollen terug. Dat wil zeggen: het schip kreeg de kopieën – de bibliotheek hield de originelen.…
Ze zeggen dat het nieuwe land waar iemand woont, zijn spoor nalaat en iemand verandert. Zal er nu een verschil zijn tussen jullie Oekraïense vluchtelingen als jullie naar huis terugkeren? – vragen Nederlanders die ik ken. En inderdaad, Duitse Oekraïners houden van orde, Franse Oekraïners zijn nog grotere snobs geworden, Spaanse Oekraïners kunnen nu niet…
Ria’s minnaars waren er weer. Ik rook hen meteen. En niet alleen hun nasleep, die me al zo vaak had misleid. De mannen kondigden zich nooit van tevoren aan en vertrokken klokslag middernacht weer, maar soms als ik na het stappen de half geverfde hal binnenkwam, stond er een bierflesje op het dressoir en walmden…
Deze maand essays van Marijke van Dorst en Aron Groot over respectievelijk K.L. Poll & Dirkje Kuik en het Hollands Maandblad-archief. Kort proza van Merijn de Boer, Eva Gabriela, Max van Zon, Lotje Steins Bisschop, Robin van Ommen en Ilse Elisabeth Kaljouw & poëzie van Daria Lysenko en Yarina Chornohuz.
Prachtig geïllustreerd door Frank Dam!
Lees literatuur, lees Hollands Maandblad!
Bij de tramhalte voor de kathedraal van Sevilla staat een dwerg. Rode pantalon en een T-shirt met daarop verticaal in koeienletters EXPO. Even verderop, bij de Calle Sierpes (Slangenstraat), gaat een enthousiast clubje jonge priesters op de foto met het borstbeeld van Cervantes. Ik ben naar Sevilla gevlogen, ja, net als Don Quichot op zoek…
Steun cultuur, steun Hollands Maandblad!
Een essay in het kader van de wooncrisis – aanbevolen voor het komende kabinet!
17 januari jl. werden in De Balie te Amsterdam de jaarlijkse Hollands Maandblad Schrijversbeurzen uitgereikt door de redactieraad. Dit jaar waren het de volgende auteurs: – Derko Laan (proza) – Patrizia Vespa (poëzie) – Koen Schouwenburg (essayistiek)
Gedichten moeten eeuwen kunnen trotseren, duurzamer zijn dan brons. Exegi monumentum aere perennius wijsneus ik graag Horatius na. Jarenlang heb ik poëziecursisten aan de Schrijversvakschool in Groningen voorgehouden dat elk detail ertoe doet, elke wending betekenis heeft voor de lezer. Ik liet ze essays van Rutger Kopland lezen over het schrijven van een gedicht, bijvoorbeeld…
wat geen gewicht heeft valt niet zweeft niet denken aan dingen die er niet meer zijn maar die je nog wel voelt dingen die je niet meer voelt maar er nog wel zijn (iets beschrijven betekent nog niet dat je het raadsel oplost) ongrijpbaar zijn is een kwaliteit die we net als indianen bewonderen en…
Er staat een aandoenlijk kind met een emmer boordevol kikkerdril op mijn drempel. Niet alle kinderen zijn aandoenlijk. Was ik een aandoenlijk kind? Ik was een bang kind, ik was bang voor motorrijders en voor orkanen. ‘Wat doe je hier?’ vraag ik. ‘Ik ben niet verdwaald, als je dat soms denkt,’ zegt het kind. We…