Essay

Tropisch existentialisme

De roman Weekendpelgrimage van de Curaçaoënaar Tip Marugg (1923-2006) verscheen in 1958 en gaat over een man die op Curaçao leeft. In het relaas duidt hij het constant aan met ‘het eiland’. De identiteit van het personage blijft voor een groot deel in nevelen gehuld. Het gaat om een blanke man van wie de voorouders…

Poëzie

Gedichten

Gemoed ik zie het aan u: u heeft last van een zwaar gemoed gelukkig komt u in aanmerking voor een gastric bypass definitieve verkleining is nodig om terugval te voorkomen daartoe spannen we een band rond uw maag waardoor verdriet niet langer de ruimte krijgt de voordelen zijn groot: dankzij deze ingreep neemt u minder…

proza

Hatsjepsoet & ik

DIT IS HOE DE MAGIE WERKT #1 Gooi twee eieren in een kom – liefst een grote van metaal, geen plastic. Griesmeel erbij en even kloppen met een garde. Dan suiker, karnemelk en olie. Weer kloppen. Kokossnippers en vanillesuiker toevoegen en flink mixen. Giet het mengsel in een ingevette bakvorm. Ik gebruik een oudroze die…

  • Maartnummer

    Deze maand urgente essays van o.a. Natalie Koch & Margriet de Koning Gans. Fraai proza van o.a. Jos Rouw, Jan-Willem Dijk & Ineke Upperman, en natuurlijk dito poëzie, van o.a. Elise Vos, Anne Louïse van den Dool, Tadeusz Dąbrowski, Cathrien Berghout & Ine Waterreus. Vaste rubrieken van Yasmin Ait Abderrahman & Alexander Rinnooy Kan en Aron Groot. Ales in je moerstaal!

redactioneel

Deze maand

’s Avonds in de Wandelhalle van Merano, het spettert wat, lees ik verder in Tolstojs De weg van het leven. Tolstoj is iemand die moralisme een goede naam geeft. Even later een fles bier aan de mond in mijn kamer van het jeugdhostel, er is een alcoholverbod. De fles is halfleeg; geen insubordinatie, gewoonte. Het…

Uit het archief

Essay

Muze-uit-een-doosje

Voor Aukje Al een jaar zijn we onderweg. Of eigenlijk: juist niet onderweg. Hoofdzakelijk leven we binnen, in onze kleine, huiselijke wereld. We gaan er weleens uit voor boodschappen of een wandeling, komen af en toe over de vloer bij familie of goede vrienden. Maar het openbare leven bestaat voor ons niet. Gelegenheden voor ontlading,…

Poëzie

alleen merels herken ik aan hun geluid

Dorien de Wit soms ga ik alleen naar buiten om een vorm te lopen een perfect vierkant of de eerste letter van je naam vanaf het uitzichtpunt tuur ik op heldere dagen kilometers ver nooit kijkt iemand uit het dal terug tussen de bomen zeggen mijn ogen dat het stil is pas wanneer ik ze…

proza

Niet glimlachen

‘Women are obliged to wear a headscarf,’ zei ik tegen Anne. Ik wees naar een bordje dat voor in het vliegtuig hing. ‘Ja schat, morgen als we landen,’ antwoordde ze gapend, terwijl ze haar hoofd tegen mijn schouder legde. Ik besloot ook te gaan slapen, maar voelde eerst nog even aan mijn baard en in…