Essay

Wij zijn mét jou

De tijd van de wereld is er één die aan ons voorbij stroomt. Hij brengt ons de seizoenen en het ritme van het jaar. Dat is niet de tijd waaraan we gewend zijn, waar we het meestal over hebben. Dat is de kloktijd. Al duizenden jaren proberen mensen tijd te vangen met klokken. Van Chinese…

Poëzie

Na Golgotha

De eerste druppels joegen ons naar huis samen met de laatste ramptoeristen en de valse priesters en profeten in clownskostuums op ezeltjes zwikkend door hun hoeven De wolken waren al van inkt, Oost-Indisch, en zo duister als nooit eerder een eclips we hadden geen enkele eetlust meer we braken het brood – we proefden mensenvlees…

Proza

Het rode musje

Voor de rode vogel, die buiten de witte jurk zong en van wie ze de vleugels braken als straf. Op een zomervakantiedag in mijn tienerjaren verliet Izzat Bata zijn huis en kwam vóór de ochtendoproep voor het gebed, rond vier uur ’s ochtends, naar mijn huis. De dorpelingen hadden hem de bijnaam ‘Bata’ gegeven, omdat…

  • Maart-nummer

    Deze maand essays van Susanna Bloem over tijd, psychisch lijden en muziek en Rien Fraanje over Anil Ramdas. Kort proza van Mostafa Elabbasy, Megan van Kessel, Thomas Heerma van Voss, Frouke Arns en Kerim Göçmen. Poëzie van Iris Le Rütte, Paul Gellings, Patrizia Vespa en Sjef Welling.

    Fraai geïllustreerd door Anne Semler!

redactioneel

Deze maand

Medemenselijkheid en gemeenschapszin, pakweg beschaving, schuilt in de koffieprijs. In Zuid-Spanje kost een kopje koffie in het café rond de € 1,50. Ik weiger Nederland een fatsoenlijk land te noemen tot koffie daar voor rond € 2,50 wordt geschonken. Behoeftige mensen, tevens aan lager wal geraakte, vereenzaamde poëten, zijn ook mensen die je nodig hebt…

Uit het archief

Essay

Een slavenhouder aan de muur

Op dinsdag 24 januari 2017, drie dagen nadat hij als 45ste president van de Verenigde Staten het Witte Huis had betrokken, liet Donald John Trump in de Oval Office een portret ophangen. Het was zijn tweede volle werkdag en ook de dag dat hij de ‘executive actions’ tekende om de weg vrij te maken voor…

Poëzie

Gedichten

Egels Er was een herfst in je aangebroken – je haren lieten los als vallend blad, de wind waaide steeds nauwer om je heen, het donker viel steeds vroeger voor je ogen. De kou, zei je, rondom je klamme, trage hart, die zat je nog het meeste dwars en leek steeds langer maar te duren,…

Proza

Masha van De Muurtjes

Op zaterdagvoormiddag stond Masha Ketel aan de bushalte van de Komvest. Daar stopt alleen de bus naar Assebroek. Het was een uur of 10 en wij hadden verzameld in het Ruzettepark, aan de overkant. Kenneth en ik zaten op een bank, Dirk en Daniël lagen op hun buik in het gras. We waren op Mark…